Εξελίξεις στην Εμβρυολογία

Τα ανθρώπινα έμβρυα προεμφυτευτικού σταδίου, καθώς «ταξιδεύουν» στο αναπαραγωγικό σύστημα της μητέρας μέχρι να εμφυτευτούν, εξελίσσονται από το στάδιο του ζυγωτού στο στάδιο της βλαστοκύστης. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέλιξης τα έμβρυα δέχονται την επίδραση αυξητικών παραγόντων και ορμονών οι οποίες εκτός από την επίδραση στην προεμφυτευτική τους ανάπτυξη, διαμεσολαβούν στην σηματοδότηση μεταξύ των μητρικών ιστών και του εμβρύου, κάτι απαραίτητο για την εμφύτευση αλλά και την μετα-εμφυτευτική ανάπτυξη των εμβρύων. H επίδραση αυτών των παραγόντων στην προεμφυτευτική ανάπτυξη εμβρύων έχει δειχτεί με in vitro πειράματα, όπου η προσθήκη ενός συγκεκριμένου αυξητικού παράγοντα ή μιας ορμόνης ευνοεί την κυτταρική αύξηση του αναπτυσσόμενου εμβρύου, ενώ παράλληλα είναι δυνατόν να μειώνει τον ρυθμό απόπτωσης των κυττάρων.

Είναι ευρέως γνωστό ότι η συμβατική εξωσωματική γονιμοποίηση (In Vitro Fertilisation – IVF) έγκειται στην εναπόθεση σπερματοζωαρίων πλησίον των ωαρίων όπου η γονιμοποίηση λαμβάνει χώρα με την διείσδυση ενός σπερματοζωαρίου σε κάθε ωάριο. Αυτό βέβαια είναι εφικτό σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου η ποιότητα του σπέρματος επιτρέπει την χρήση IVF για γονιμοποίηση.

Από την γέννηση της Louise Brown το 1978, του πρώτου παιδιού που γεννήθηκε με εξωσωματική γονιμοποίηση μέχρι και σήμερα, το πεδίο της εξωσωματικής αναπτύσσεται με αλματώδεις ρυθμούς. Το 2011 πρώτη στην Ελλάδα η Εμβρυογένεση ανακοίνωσε τις πρώτες εγκυμοσύνες και γέννες υγιέστατων νεογνών μετά από βιοψία πολικών σωματίων και ανάλυση και των 23 χρωμοσωμάτων του ωαρίου. Η επαναστατική αυτή τεχνική που εφαρμόζεται με τον πλέον «ανώδυνο» για το ωάριο τρόπο (μηχανική βιοψία) αποκλειστικά από τη μονάδα μας, έχει έκτοτε οδηγήσει στη γέννηση πολλών παιδιών από ασθενείς με βεβαρημένο αναπαραγωγικό ιστορικό και πολλαπλές αποτυχίες σε άλλα κέντρα εξωσωματικής.