Εξελίξεις στην Εμβρυολογία

Οι άνδρες που πάσχουν από μη αποφρακτική αζωοσπερμία (ΝΟΑ), που σημαίνει ότι έχουν ανιχνεύσιμα επίπεδα των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα τους, το οποίο δεν οφείλεται σε απόφραξη στο σύστημα αναπαραγωγής τους, εδώ και καιρό θεωρούνται κακοί υποψήφιοι για εξωσωματική γονιμοποίηση (in vitro γονιμοποίηση). Ωστόσο νέα έρευνα που δημοσιεύεται στην ηλεκτρονική επιθεώρηση Αναπαραγωγικής Βιολογίας και Ενδοκρινολογίας ανέφερε ότι η ΝΟΑ πάσχοντες θα μπορούσαν να είναι σε θέση να παράγουν εξίσου βιώσιμα έμβρυα με άλλους άνδρες.

H ανάπτυξη εμβρύων με χρήση κρυοσηντηρημένων ωαρίων με την τεχνική της υαλοποίησης, είναι εξίσου αποτελεσματική όσο και των εμβρύων που προέρχονται από φρέσκα ωάρια. Η κρυοσυντήρηση ωαρίων είναι εξαιρετικής σημασίας στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, ειδικά σε περιπτώσεις όπου είναι σχεδόν επιβεβλημένη όπως σε προγράμματα δωρεάς ωαρίων, σε περίπτωση απουσίας σπέρματος από τον σύζυγο, καθώς επίσης και σε περιπτώσεις θεραπείας καρκίνου και διατήρησης της γονιμότητας λόγω αυξημένης ηλικίας.

Η εξωσωματική ωρίμανση ωαρίων περιλαμβάνει τη συλλογή ωαρίων από τις ασθενείς σε ανώριμο στάδιο (Germinal Vesicle Stage-GV), χωρίς τη διέγερσή των ωοθηκών με χρήση γοναδοτροπινών, και την ωρίμανσή τους με τη χρήση ειδικών καλλιεργητικών υλικών στο εργαστήριο. Ας εξετάσουμε κάποια από τα βασικά ερωτήματα που γεννώνται όπως ποιοι είναι κατάλληλοι υποψήφιοι για αυτή τη μέθοδο καθώς και ποια είναι τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της.

Η εύρεση τρόπων και δεικτών που να μπορούν να προβλέψουν την βιωσιμότητα και την αναπαραγωγική δυναμική των εμβρύων σε προγράμματα εξωσωματικής γονιμοποίησης, αποτελεί το «ιερό δισκοπότηρο» της κλινικής εμβρυολογίας από την γέννηση του πρώτου παιδιού με εξωσωματική το 1978 έως και σήμερα. Οι τελευταίες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν από ερευνητές της Αμερικής δείχνουν ότι τα αναπτυξιακά πρότυπα των IVF εμβρύων ειδικά στα πρώτα στάδια της εξέλιξής τους, μπορούν με ακρίβεια (ποσοστό 93%) να προβλέψουν ποια έμβρυα μπορούν να εξελιχθούν μέχρι το στάδιο της βλαστοκύστης, κάτι απαραίτητο για μια επιτυχημένη εγκυμοσύνη.

Για περισσότερα από 20 χρόνια, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η ορμόνη προγεστερόνη, που απελευθερώνεται από τα ωάρια κατά την ωορρηξία, ενεργοποιεί τη ροή ιόντων ασβεστίου στο σπέρμα. Αυτή η μοριακή αλληλεπίδραση βοηθά το σπέρμα να αναγνωρίσει το ωάριο και να οδηγηθεί προς αυτό. Αυτή η διαδικασία χημικής αναγνώρισης είναι απαραίτητη για την διαδικασία της γονιμοποίησης, μια και έτσι τα σπερματοζωάρια όχι μόνο μπορούν να βρουν το δρόμο τους προς το ωάριο, αλλά επιπλέον διευκολύνεται και η διαπερατότητα του περιβλήματος του ωαρίου από το σπερματοζωάριο. Παρόλα αυτά οι επιστήμονες μέχρι πρόσφατα δεν είχαν ξεκαθαρίσει την ακριβή μοριακή αλληλεπίδραση της ορμόνης με τα σπερματοζωάρια.

Τον Μάρτιο του 2011 με συνέντευξη τύπου που παραχωρήθηκε στο Ζάππειο Μέγαρο, η Εμβρυογένεση ανακοίνωνε την πρώτη εφαρμογή στην Ελλάδα της τεχνικής Προεμφυτευτικής Γενετικής Διάγνωσης (ΠΓΔ) με βιοψία πολικών σωματίων σε ωάρια και ανάλυση του βιοπτικού υλικού με μικροσυστοιχίες DNA.

Η χρήση πολικών σωματίων είναι μια καινοτομία για τη χώρα μας στο χώρο της ΠΓΔ, αλλά και παγκοσμίως μιας και σχετικά πρόσφατα η European Society of Human Reproduction and Embryology (ESHRE) την καθιέρωσε ως ενδεδειγμένη μέθοδο για ΠΓΔ.